Vandaag was het wandelweer dus struinden wij, met de wind die uit het noordoosten kwam in de rug, over de Dutch Mountains in zuidelijke richting. Vanaf de hoge duinen kan je duiddelijk het meest westelijke punt van ons land zien. Hiervandaan buigt de kust naar het noordoosten, richting Oostkapelle.
Wij liepen dus vanf Zoutelande in Zuidelijke richting langs het enige strand van Nederland dat op het zuiden gericht is. Voor de kust liggen zandbanken waar regelmatig zeehonden worden waargenomen. Vandaag waren zij waarschijnlijk een dagje naar Lenie 't Hart. Maar, sinds wij naar Vancouver reisden om de orca's in het wild te zien en onverrichter zake huiswaarts keerden, kunnen we met iedere teleurstelling van Moeder Natuur uit de voeten. In de verte kan je de kustlijn van Belgie tot voorbij Knokke zien. Tegenover de skyline van Vlissingen met de hoge flats aan de boulevard, zie je de kustlijn van Zeeuws Vaanderen. Als je naar het binnenland kijkt, zie je Middelburg liggen, met als baken de Lange Jan en de Oostkerk.
De duinen zijn zo hoog dat ze tot enige jaren geleden nog door hanggliders werden gebruikt. De termiek boven het brede zandstrand was fenomenaal en aan wind was er nooit gebrek. De duinen zijn niet alleen hoog, maar ook smal en kwetsbaar en daarom is het, naar oudhollandsch gebruik, verboden om zich buiten de schelpenpaadjes te begeven. De hanggliders zijn helaas verdwenen, het was een spectaculair en onnederlands gezicht
Hadden we gisteren nog geen moed om de vuurtoren te beklimmen, om het schouwspel van zand, zee, wind en wolken te kunnen aanschouwen, vandaag is het verplicht een hoge duinovergang te beklimmen. Een zware klim, maar de beloning is groot. De duinenrij die begaanbaar is door een prachtig wandelpad, strekt zich uit van Zoutelande tot groot Valkenisse.
Omdat er nogal wat plaatjes geschoten zijn, zet ik er hier zo maar even een paar neer. Zodra er tijd voor is, voeg ik er nog een paar aan dit blog toe.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten